polski

Tematem naszego pokazu jest coś, czym oddychamy każdego dnia, choć rzadko o tym myślimy – azot! Ale nie będzie to zwyczajny azot – przygotowaliśmy dla Was fascynujące eksperymenty z jego ciekłą postacią. Ciekły azot to substancja o ekstremalnie niskiej temperaturze, która potrafi zaskakiwać, zachwycać, a czasem nawet... lekko wybuchać! Zanurzymy się w świat fizyki niskich temperatur, gdzie przedmioty pękają z zimna, powietrze zmienia stan skupienia, a balony zachowują się zupełnie nieprzewidywalnie.

Każdy z nas wyznaje jakiś światopogląd i przez swoje „okulary” odbiera i przeżywa świat, a w nim widzi samego siebie. Na co dzień raczej nie zastanawiamy się, skąd ten światopogląd się w nas wziął i na ile jest naprawdę nasz. Wyjątkiem są sytuacje, które wywołują w nas stan dysonansu i zwątpienia, co może być spowodowane dopuszczeniem do głosu różnych światopoglądów innych ludzi. Czy i na ile pozwalamy sobie na dopuszczenie do głosu cudzego światopoglądu?

Malowisko to wyjątkowa forma twórczej ekspresji, w której malowanie łączy się z dynamiką ruchu i niezwykłymi efektami wizualnymi. Dzięki stołom obrotowym i sile odśrodkowej farba rozlewa się, tworząc hipnotyzujące wzory pełne energii i nieprzewidywalnych kształtów. Jeszcze większe wrażenie robią farby fluorescencyjne, które w świetle UV nabierają magicznego blasku! Intensywne kolory i dynamiczne kompozycje sprawiają, że każda praca jest jedyna w swoim rodzaju. To doskonała zabawa dla dzieci i dorosłych, łącząca kreatywność z ruchem i eksperymentowaniem.

Warsztaty pozwolą doświadczyć sztuki zmysłem dotyku i zrozumieć, jak tworzą i odbierają świat osoby niewidome. Uczestnicy zapoznają się z pracami Izabeli Jasińskiej – wykonanymi zarówno podczas warsztatów, jak i po nich – z których część będzie dostępna wyłącznie do „oglądania dłońmi”. Kolejnym krokiem będzie wprowadzenie do pisma Braille’a – uczestnicy nauczą się pisać na tabliczkach brajlowskich, spróbują maszynowego pisania oraz wykonają proste graficzne formy w tym systemie.

Warsztaty badawcze dotyczące spacerowania. Ich celem jest zbadanie i porównanie emocjonalnego wymiaru podróżowania po świecie fizycznym (offline) i cyfrowym (online). Skierowane są do osób, które często doświadczają przebodźcowania i trudności ze skupieniem, a także do tych, którzy czują się w pewnym stopniu uzależnieni od bodźców świata online. Badanie polega na kreatywnym budowaniu map spacerowych, które pomogą zwiększyć samoświadomość i uważność podczas przebywania w obu światach.

Wikipedia to największa encyklopedia tworzona przez ludzi. ChatGPT jest najpopularniejszym chatbotem opartym na sztucznej inteligencji. Dziś czerpiemy wiedzę z obu miejsc, oba mają swoich zwolenników i krytyków. Ale które z nich jest bardziej wiarygodne? Czy Wikipedia to dziki zachód internetu, gdzie każdy może dopisać, co chce? Czy raczej przeciwnie - ostoja neutralności w świecie zdominowanym przez algorytmy, sztuczną inteligencję i treści tworzone dla zysku? A może ostatnie miejsce na świecie, gdzie ludzie o różnych poglądach rozmawiają ze sobą w kulturalny i merytoryczny sposób?

Czy Rzymianie naprawdę słyszeli, co mówił Cyceron – i czy widzieli, jak to mówił? W badaniach zespołu, którym kieruję, łączymy archeologię, historię i nauki techniczne, takie jak: akustyka, analiza przestrzenna i technologia VR, by odpowiedzieć na to pytanie. Na podstawie wirtualnych rekonstrukcji rzymskich mównic sprawdzamy, ile osób mogło faktycznie usłyszeć przemówienie polityczne w antycznym Rzymie na tyle dobrze, by móc zrozumieć ich treść.

Dźwiękowe widowisko łączące nagrania podwodne z hydrofonu z muzyką generowaną algorytmicznie. Tworzy wciągające środowisko, w którym spotykają się natura i technologia. Praca odsłania ukryte rytmy wody i cyfrowe interpretacje świata przyrody.

Wyjątkowe spotkanie ukazujące świat sztuki z perspektywy osób z dysfunkcją wzroku. Uczestnicy poznają Izabelę Jasińską – artystkę amatorkę, niewidomą od 14. roku życia, oraz Piotra Goniewicza, który stracił wzrok w wieku 36 lat i aktywnie działa na rzecz dostępności kultury. W pierwszej części pani Izabela opowie o swoim sposobie doświadczania rzeczywistości i znaczeniu kultury w życiu osób niewidomych, a następnie wspólnie z pomysłodawcą projektu „Sztuka dotyku” przedstawi jego założenia i efekty. Zaprezentowany zostanie również film Dotyk, ukazujący percepcję widzenia Izy.

Warsztaty arteterapeutyczne dla dzieci w wieku 6–12 lat, które poprzez sztukę uczą się rozpoznawać, nazywać i wyrażać swoje emocje. W bezpiecznej i twórczej atmosferze uczestnicy poznają różne sposoby radzenia sobie z uczuciami, rozwijają empatię oraz budują pewność siebie. Zajęcia łączą elementy plastyki, zabawy i rozmowy, wspierając rozwój emocjonalny i społeczny dzieci w naturalny, przyjazny sposób.