Badania prowadzone przez Profesor Jastrząb koncentrują się na wykorzystaniu sztuki jako narzędzia terapii, integracji społecznej i rozwoju osobistego. Poprzez połączenie praktyki artystycznej z metodami terapeutycznymi badany jest sposób, w jaki sztuki wizualne mogą wspierać osoby przechodzące kryzys, seniorów oraz pacjentów borykających się z problemami zdrowotnymi lub psychicznymi. Istotą projektu jest opracowanie innowacyjnych, opartych na dowodach strategii arteterapii, które stymulują kreatywność, ekspresję emocjonalną i zaangażowanie społeczne. Dzięki interdyscyplinarnej współpracy ze szpitalami, z hospicjami, więzieniami i instytucjami kulturalnymi badania łączą elementy sztuki, opieki zdrowotnej i edukacji. Interwencje artystyczne, takie jak artystyczne instalacje partycypacyjne, warsztaty rysunku i malarstwa, mają na celu poprawę samopoczucia, wspieranie komunikacji i budowanie więzi społecznych. Działania te podkreślają również siłę sztuki w zmienianiu perspektywy – przekształcaniu miejsc, relacji i osobistych narracji.
W podejściu tym koncentracja na procesach związanych z doświadczaniem, a nie na dziełach sztuki jako rezultat umożliwia przekształcanie sztuki we wspólną przestrzeń refleksji i rehabilitacji. Prace związane z projektem przyczyniają się do poszerzenia zakresu badań skoncentrowanych na sztuce w Polsce, czyniąc z arteterapii ważny element współczesnej kultury, zdrowia publicznego i edukacji. Zapewniają nowe modele, które mogą być wdrażane w różnych instytucjach opieki i wsparcia, w celu wzmacniania spójności społecznej i dostępności kultury.