9. ŚFN

Instalacja artystyczna wchodzi w dialog z tym, co postrzegane jest jako strefa komfortu. Subtelna interakcja porusza temat napięcia między bliskością a dystansem, skłaniając do refleksji nad granicami i osobistą przestrzenią. Praca balansuje między tym, co widzialne i ulotne, zostawiając przestrzeń na indywidualną interpretację.

Wystawa jest formą narracyjną i eksperymentem twórczym na temat tego, jak konstruuje się historię w opowiadaniach i fotografii. Osoby twórcze z Uniwersytetu Śląskiego i Uniwersytetu Jana Długosza wspólnie – chociaż nie znając się nawzajem – pracowały nad dyptykami tekst + zdjęcie. Prace odbywały się w dwóch trybach:
1. Od tekstów do zdjęć. Osoby uczestniczące w warsztatach prozatorskich UŚ napisały krótkie opowiadania. Osoby studiujące fotografię i kreację przekazu wizualnego na UJD wykonały zdjęcia ilustrujące teksty.

„Procesy psychologiczne intymnie” to wystawa, na której osoby studiujące psychologię opowiadają o swoich przeżyciach związanych z psychologiczną koncepcją elastyczności psychologicznej za pomocą fotografii. Zdjęcia ukazują, jak naukowe procesy psychologiczne – takie jak akceptacja, uważność czy wartości – mogą być nie tylko teoretyczną wiedzą, ale także osobistym doświadczeniem. Każda fotografia to intymna opowieść o tym, jak nauka staje się częścią życia, a wiedza akademicka transformuje się w głęboko osobiste przeżycie.

Zapraszamy do zagłębienia się w codzienne tematy, które dotykają każdego z nas – czy moda jest na cenzurowanym? A może zastanawiasz się, co codziennie wpływa do Bałtyku, czyniąc scenariusz Seksmisji bardziej niż realnym? Czy paliwo wodorowe to hit czy kit? Czy warto zostawić swój ślad taki jak podeszwa? Gdzie wędrują Twoje zużyte soczewki kontaktowe? Czy warto czasem przeżuć/przeżyc coś raz jeszcze? Weźmy temat we własne ręce i przyjrzyjmy się, co i jak robimy – żeby w konsekwencji być odrobinę bardziej pro i eko.

Ekspozycja jest próbą poszukiwania odpowiedzi na pytania i wątpliwości związane z szybkim rozwojem technologii AI. Jakie są odczucia i refleksje osób artystycznych wobec tej technologii? Ekspozycja skoncentrowana jest wokół emocji – tego, co wydaje się wciąż definiować ludzką twórczość. Wystawa prezentuje przede wszystkim prace studentów i studentek kierunków artystycznych oraz historii sztuki, którzy poprzez swoje prace wypowiadają się na temat relacji pomiędzy sztuką i technologią we współczesności.

Ceramika to sztuka balansująca między tradycją a nowoczesnością, rzemiosłem a eksperymentem. Wystawa „Spektrum formy” ukazuje różnorodność podejść, inspiracji i technik, jakie wnoszą studenci, przekształcając glinę w unikalne obiekty.

Jak tak naprawdę wygląda miasto? Jak je widzimy, słyszymy? Jak się po nim poruszamy? Jakie miejsca są dla nas ważne? „Szlak Dźwięku i Obrazu Góreckiego / Dobrowolskiego” to projekt, w którym prezentujemy pejzaże dźwiękowe Katowic, narracje o mieście, a przede wszystkim perspektywę osób niewidomych, głuchoniewidomych i g/Głuchych posługujących się językami migowymi. Czy spacer ulicami Katowic opisywany przez Zbigniewa Rokitę i Krzysztofa Wostala (osobę głuchoniewidomą) pozwala poznać to samo dziedzictwo kulturowe regionu? Jak Głusi opisują miasto, architekturę, historię w językach migowych?

Nasza wystawa to swego rodzaju fotograficzny reportaż – prawdziwa historia opowiedziana ciekawymi zdjęciami. Dokumentują one działania, które z wielką pasją prowadziliśmy na rzecz ochrony przyrody. Naszą misją była ochrona cennych roślin i zwierząt przed negatywnymi skutkami obecności kilku bardzo inwazyjnych roślin. Co robiliśmy, żeby to osiągnąć? Nie było ustępstw z naszej strony, w końcu przyroda to wspólne dobro. Mierzyliśmy się wręcz – w terenie i poza nim, obmyślając strategię każdej potyczki. Zdobytym doświadczeniem i wiedzą dzieliliśmy się z innymi, szkoliliśmy i edukowaliśmy.