Inne

Wejdź do świata, gdzie architektura spotyka się z językami, kulturą i… zabawą! Nasze interaktywne stanowisko to przestrzeń pełna eksperymentów – tu przekonasz się, jak różne kultury projektują świat, jak język wpływa na myślenie o przestrzeni i jak samemu zostać międzykulturowym projektantem przyszłości. Co na Ciebie czeka?
– makiety mówiące wieloma językami – rozpoznaj budowle z różnych zakątków świata i odkryj ich kulturowe korzenie;
– eksperymenty językowo-przestrzenne – sprawdź, jak opis przestrzeni zmienia się w zależności od języka;

Zapraszamy na wyjątkowe, 50-minutowe warsztaty, które rozpoczniemy krótką, czterominutową choreografią - wprowadzi ona w temat spotkania i podpowie, o czym będziemy rozmawiać i działać. Naszym głównym rekwizytem będzie stół - symbol spotkania, wymiany i bycia razem. Będziemy wspólnie odkrywać, jak różnorodnie można czuć, myśleć i patrzeć na świat, a jednocześnie jak wiele możemy zyskać, siadając obok siebie i dzieląc się doświadczeniami. To przestrzeń na Waszą indywidualność, otwartość i kreatywność - bez ocen, za to z uważnością i ciekawością.

Jak co roku Wydawnictwo będzie prezentować swoje najciekawsze publikacje i najbardziej rozpoznawalne serie wydawnicze z zakresu nauk humanistyki, społecznych, politycznych, a także geografii, prawa i sztuki. Będzie można także zapoznać się z ofertą dydaktyczną, szczególnie dotyczącą języka i kultury śląskiej. Zapraszamy miłośników historii lokalnej, Górnego Śląska i Zagłębia Dąbrowskiego – mamy dla nich w tym roku atrakcyjne propozycje. Na stoisku odbędzie się konkurs z nagrodami!

Wystawa jest formą narracyjną i eksperymentem twórczym na temat tego, jak konstruuje się historię w opowiadaniach i fotografii. Osoby twórcze z Uniwersytetu Śląskiego i Uniwersytetu Jana Długosza wspólnie – chociaż nie znając się nawzajem – pracowały nad dyptykami tekst + zdjęcie. Prace odbywały się w dwóch trybach:
1. Od tekstów do zdjęć. Osoby uczestniczące w warsztatach prozatorskich UŚ napisały krótkie opowiadania. Osoby studiujące fotografię i kreację przekazu wizualnego na UJD wykonały zdjęcia ilustrujące teksty.

Dyskusja poświęcona będzie eksperymentom oraz technologiom opracowanym w celu oceny zdrowia mózgu oraz wykrywania chorób neurodegeneracyjnych, w szczególności demencji, na podstawie oceny pracy/jakości zmysłów wzroku i węchu oraz jakości snu, a także wykorzystania pasywnego interfejsu mózg-komputer (pBCI) oraz sieci neuronowych do wykrywania i oceny stopnia upośledzenia funkcji poznawczych prowadzących do demencji. Demencja w kontekście starzejących się społeczeństw jest problemem globalnym.

„Procesy psychologiczne intymnie” to wystawa, na której osoby studiujące psychologię opowiadają o swoich przeżyciach związanych z psychologiczną koncepcją elastyczności psychologicznej za pomocą fotografii. Zdjęcia ukazują, jak naukowe procesy psychologiczne – takie jak akceptacja, uważność czy wartości – mogą być nie tylko teoretyczną wiedzą, ale także osobistym doświadczeniem. Każda fotografia to intymna opowieść o tym, jak nauka staje się częścią życia, a wiedza akademicka transformuje się w głęboko osobiste przeżycie.

Ekspozycja jest próbą poszukiwania odpowiedzi na pytania i wątpliwości związane z szybkim rozwojem technologii AI. Jakie są odczucia i refleksje osób artystycznych wobec tej technologii? Ekspozycja skoncentrowana jest wokół emocji – tego, co wydaje się wciąż definiować ludzką twórczość. Wystawa prezentuje przede wszystkim prace studentów i studentek kierunków artystycznych oraz historii sztuki, którzy poprzez swoje prace wypowiadają się na temat relacji pomiędzy sztuką i technologią we współczesności.

Każdy z nas wyznaje jakiś światopogląd i przez swoje „okulary” odbiera i przeżywa świat, a w nim widzi samego siebie. Na co dzień raczej nie zastanawiamy się, skąd ten światopogląd się w nas wziął i na ile jest naprawdę nasz. Wyjątkiem są sytuacje, które wywołują w nas stan dysonansu i zwątpienia, co może być spowodowane dopuszczeniem do głosu różnych światopoglądów innych ludzi. Czy i na ile pozwalamy sobie na dopuszczenie do głosu cudzego światopoglądu?

Jak tak naprawdę wygląda miasto? Jak je widzimy, słyszymy? Jak się po nim poruszamy? Jakie miejsca są dla nas ważne? „Szlak Dźwięku i Obrazu Góreckiego / Dobrowolskiego” to projekt, w którym prezentujemy pejzaże dźwiękowe Katowic, narracje o mieście, a przede wszystkim perspektywę osób niewidomych, głuchoniewidomych i g/Głuchych posługujących się językami migowymi. Czy spacer ulicami Katowic opisywany przez Zbigniewa Rokitę i Krzysztofa Wostala (osobę głuchoniewidomą) pozwala poznać to samo dziedzictwo kulturowe regionu? Jak Głusi opisują miasto, architekturę, historię w językach migowych?