Sztuka

Film opowiada o losach pokoleń tysięcy dzikich królików, zamkniętych przez 28 lat w strefie śmierci muru berlińskiego. Pas zieleni odgrodzony z obu stron pozwolił królikom zamieszkiwać teren bez obawy o zagrożenie ze strony drapieżników oraz ludzi. Początkowo przystosowane do życia w zamknięciu prowadziły beztroską egzystencję aż do upadku muru, po którym uwolnione zwierzęta zostały poddane częściowej eksterminacji, by w końcu dostosować się do nowej rzeczywistości.

Czy istnieje wspólny głos pokolenia filmowego? Jak bardzo twórcy, poszukując własnego języka filmowego, inspirują się doświadczeniami swoich mistrzów? Jak bardzo zmieniło się polskie kino na przestrzeni ostatnich trzech dekad? Które wątki otaczającego świata najbardziej fascynują młodych reżyserów? Zapraszamy do rozmowy z wykładowcami i absolwentami Szkoły Filmowej Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach im. Krzysztofa Kieślowskiego: dziekan dr hab. Krystyną Doktorowicz, prof.

W pierwszej rozmowie na temat eksperymentów w Strefie Filmowej 9. ŚFN będziemy starali się prześledzić najważniejsze tropy filmowe, którymi podążało kino przez 130 lat swojego istnienia. Porozmawiamy o twórcach filmowych, którzy od zawsze zmieniali zastane reguły narracji filmowej, stając się prekursorami nowych nurtów i gatunków, oraz o obrazach, które nieodwracalnie zmieniły sposób opowiadania o świecie wokół. Zapraszamy do rozmowy o przełomowych eksperymentach sztuki filmowej z ekspertami: prof. dr. hab.

Pies andaluzyjski (fr. Un chien andalou), debiut reżyserski Luisa Buñuela i Salvadora Dalego z 1929 roku, jest jednym z pierwszych filmów eksperymentalnych. Ten szesnastominutowy, czarno-biały obraz stanowi próbę sprawdzenia, jak daleko można posunąć się w dekonstrukcji tradycyjnej narracji oraz w wywoływaniu szoku u widza za pomocą nowych technik montażowych. Twórcy założyli, że celowe zerwanie ciągłości czasowej, przestrzennej i psychologicznej może doprowadzić do niekontrolowanej reakcji odbiorcy.