Polifonia, polimit i hasiok – jak się nie zgubić w wielości głosów

Referat podejmuje problem współczesnej wielości – zarówno w obszarze kultury, jak i samej inteligencji. Punktem wyjścia jest koncepcja rozmowy jako spotkania autonomicznych głosów, które nie dążą do jednego rozstrzygnięcia, lecz współistnieją w napięciu i wzajemnym uznaniu. W tym kontekście polifonia oznacza dynamiczne współbrzmienie różnych sposobów rozumienia świata, natomiast polimit wskazuje na pluralizm opowieści. Współczesność rozszerza tę wielość o nowe formy inteligencji – sztuczne, biologiczne i kolektywne – co czyni rozmowę jeszcze bardziej złożoną. Kluczowym zagrożeniem staje się redukcja tej różnorodności do chaotycznego zbiorowiska („hasioka”) lub przeciwnie – do jednej dominującej narracji. Referat proponuje ujęcie nauki i filozofii jako praktyki zetetycznej, która nie zamyka rozmowy, lecz odbywa się w otoczeniu ożywczej soczystości pytań, a nie na cmentarzysku minionych odpowiedzi. Ostatecznie chodzi o wypracowanie kompetencji uczestnictwa w wielogłosowym świecie.