Kod
14

Razem — Mały i Duży

To wspólna interaktywna mata/stolik do zabawy, przy której senior i dziecko wykonują zadania razem. Nie chodzi o rywalizację, tylko o współpracę. Jak działa? Senior wnosi wiedzę, wspomnienia i opowieści. Dziecko wykonuje proste czynności manualne, wybiera obrazki, układa elementy i zadaje pytania. Zadanie można wykonać tylko wspólnie — np. senior opowiada, a dziecko układa historię z obrazków.

Narysuj lepszy internet - warsztaty rysunkowe o krytycznych podejściach do technologii

Technologie wpływają na to, jak pracujemy, uczymy się, budujemy relacje i podejmujemy decyzje. Mówienie o nich często sprowadza się jednak do technicznego żargonu, nauki obsługi kolejnych aplikacji czy ufania w obietnice ich twórców. Podczas spojrzymy na technologie szerzej, inaczej. Zobaczymy nie tylko, czym są wybrane technologie i cyfrowe zjawiska, lecz także opowiemy sobie o tym, jak łączą się one z kulturą, gospodarką, środowiskiem czy społeczeństwem. Dostrzeżemy zależności, rozpoznamy uproszczenia i będziemy świadomie kształtować własną, bardziej uważną relację z technologią.

Zbrodnia dla kina czy dla Netflixa?

Spotkanie z prof. Tomaszem Bielakiem, znawcą kryminałów na małym i dużym ekranie, prowadzi Marta Tomczok. Morderstwo od wieków przyciąga uwagę ludzi, w związku z czym reprezentacje kulturowe zbrodni właściwie od pierwszych dramatów scenicznych przerastają liczbowo wszystkie inne tematy. Jak jest dzisiaj i co pod tym względem ma do powiedzenia polskie kino? Czy zbrodnia na małym ekranie (laptopa), zbrodnia z Netflixa różni się od zbrodni, którą opowiada kino?

Co chcemy, żeby świat wiedział o jąkaniu? Perspektywa osób z doświadczeniem jąkania

Co umyka nam w rozmowie, kiedy skupiamy się na tym, czy ktoś mówi płynnie? Katarzyna Węsierska, dyrektorka Centrum Badań nad Jąkaniem i Giełkotem Uniwersytetu Śląskiego i prezeska Fundacji Centrum Logopedyczne, opowie o tym, jak współczesne badania zmieniają podeście do jąkania. Podczas wystąpienia uczestnicy usłyszą również osoby z Polski i z zagranicy, które same się jąkają. Własnymi słowami opowiedzą, co chciałyby, żeby świat wiedział o jąkaniu. Ich wypowiedzi będą okazją do refleksji nad tym, jak słuchamy siebie nawzajem i jak reagujemy na inność.

Po co jest krytyka AI i jak jej uczyć?

Słowo „krytyka” sprawia dzisiaj wrażenie równie wytartego co „rewolucja”: „świadome i krytyczne korzystanie z narzędzi AI” może posłużyć za pretekst do jakiegokolwiek uzasadnienia<br>ich użycia, a o to, że trzeba „myśleć krytycznie”, może dzisiaj apelować pierwsza lepsza firma szkoleniowa oferująca programy rozwojowe wokół przywództwa cyfrowego w dobie tzw. rewolucji technologicznej.

Industrializacja życia umysłu i żywotna potrzeba krytyki

Zanim zaczęliśmy pytać modele językowego o zdanie, nasze środowisko poznawcze było już sformatowane przez algorytmy rekomendacji i wielkoskalową działalność przemysłową prowadzoną przez big techy. Polega ona na wydobywaniu z nas uwagi i monetyzowaniu jej rozproszenia, które skutkuje uogólnionym poczuciem niedobrostanu.

I think, Therefore... Do You? On Other Minds, from Outer Space to Artificial Intelligence

We point telescopes at the sky and listen for a signal, something that could only have been made by a mind. But what exactly are we listening for? The question sounds scientific. It is, in fact, deeply philosophical. Because before you can search for other minds across the universe, you have to confront a much older and more uncomfortable truth: you cannot prove that any mind other than your own exists at all. Not your neighbour's. Not your colleague's. Not the person sitting next to you right now.