Wykłady

Tuż po odkryciu nadprzewodnictwa sto lat temu opracowano ambitne plany jego zastosowań technicznych na jak największą skalę. Jednak niskie temperatury przejścia, niskie prądy krytyczne i wysoka wrażliwość na pola magnetyczne okazały się przeszkodami nie do pokonania. Nadprzewodnictwo pozostawało naukową ciekawostką przez dziesięciolecia – do momentu, kiedy pod koniec lat 70. nowe nadprzewodniki międzymetaliczne otworzyły możliwość opracowania potężnych magnesów używanych do badań półprzewodnikowych i przyrządów medycznych.

Rozmowa na temat piękna fizyki z noblistą – prof. Georgiem Bednorzem.

Mieszkanki województwa śląskiego po roku od wysłania do władz regionalnych „Listu stu kobiet” w sprawie widoczności kobiet w debacie publicznej powiedziały: „Sprawdzam!”. Przeprowadziły obywatelski monitoring równości wśród 60 gmin. Jego wyniki są niepokojące i zbieżne z przeprowadzonymi wcześniej obserwacjami. Kobiet na stanowiskach decyzyjnych i kierowniczych jest mniej niż mężczyzn. Raport obnażył również brak aktywnych działań w zakresie równości płci oraz przeciwdziałania mobbingowi w większości gmin objętych monitoringiem.

Czy dzieci urodzone na pokładzie faktycznie dostają darmowe bilety do końca życia? Czy samoloty potrafią wylądować bez pomocy pilotów? Czy samolot pasażerski może być tak ekonomiczny jak średniej klasy samochód? Poznaj nieznaną dotąd stronę lotnictwa z kapitanem Boeinga 737 – Mateuszem Osęką!

Celem prezentacji jest pokazanie, w jaki sposób uczenie się od natury może prowadzić do powstania produktów komercyjnych i opracowania zrównoważonych rozwiązań (czysta woda, powłoki antybakteryjne, wodoodporne smartfony itp.). Prof. Jas-Pal Badyal w brytyjskim chemiku, znany przede wszystkim z badań w dziedzinie nanotechnologii, chemii materiałów i inżynierii powierzchniowej. Jest profesorem na Uniwersytecie w Durham w Wielkiej Brytanii. Jego badania koncentrują się na tworzeniu zaawansowanych materiałów z użyciem technik chemii.

Od rybiej łuski i plastra miodu po materiały dla przemysłu kosmicznego. Skóra rekina lub sieć pajęcza to przykłady wykorzystania wzorów, które zostały zaczerpnięta z natury do tworzenia rozwiązań dla współczesnej odzieży lub… rolnictwa. Dlaczego Jan III Sobieski nosił zbroję podobną do rybiej łuski? Z jakich materiałów buduje się jachty? O konopiach, które nauczyły się latać i o łodygach lotosu. Z każdym rokiem pojawiają się na rynku nowe produkty, które wykorzystują wzory zaczerpnięte z natury.

Inteligencja, sztuczna inteligencja, inteligentne materiały. Czy nowe opracowania naukowców mogą „same” realizować zadania? Czy potrafią „leczyć” swoje uszkodzenia, wykrywać zagrożenie, dbać o nasze zdrowie? Gdzie można je znaleźć? Wszędzie: od materiałów chroniących przed pożarem lub wykrywających nadlatujący samolot do takich, które żołnierzowi na polu walki pozwalają się ukryć; od butów, które zapewniają nam wygodę do okien, które dbają o nasz komfort cieplny i poziom oświetlenia w mieszkaniu.

Idea sztucznej inteligencji od momentu jej powstania budzi wiele kontrowersji. Znalazły one odzwierciedlenie w różnorodnych wytworach kultury, także w produkcjach filmowych, które gościły na ekranach całego świata. W ciekawy sposób ilustrują one, jak człowiek stopniowo oswaja się z wizją współistnienia z nową, cyfrową formą intelektu.

Badania mówią jasno: sianie strachu przed konsekwencjami katastrofy klimatycznej nie jest skuteczną metodą motywowania ludzi do zmieniania ich postaw. Co możemy zaoferować w zamian? Jak poruszać temat w sposób, który sprawi, że ludzie (szczególnie uczniowie!) poczują się wzmocnieni i zmotywowani, a nie bezradni i przerażeni? W trakcie spotkania Dariusz Aksamit, fizyk z Politechniki Warszawskiej, jako kierownik projektu STEAM4Climate przybliży podejście do edukacji klimatycznej oparte na pedagogice nadziei, metodyce projektu i nauce obywatelskiej.

Miniwykład wprowadzi uczestników w tematykę sztucznej inteligencji rozumianej jako duży model językowy, który przy odpowiednim pobudzeniu może odtwarzać typowe style i gatunki literackie, filmowe. Wiedziony przez człowieka może także łączyć pozornie nieprzystające do siebie konwencje i sposoby opowiadania, otrzymując tym samym dość niespodziewane efekty bliskie tradycyjnie rozumianej twórczości.