Cień

Cień nie istnieje bez światła. Jest nie tylko jego zaprzeczeniem, lecz i dopełnieniem. Razem stanowią kompletność doskonałą. Cień zatem to wytchnienie od skwaru, natręctwa obcych oczu, a także to, co wolimy skrywać przed innymi. Te skrawki jestestwa, których nie rozumiemy i których nierzadko się wstydzimy, obawiamy czy nawet nienawidzimy, też są cząstką definiującą. Ja i mój cień. Czy to faktycznie ograniczenie? Zaklinowanie? Balast? Czy coś, co po prostu trzeba poznać i oswoić, zaanektować jaźnią, okiełznać i zaakceptować jako kwintesencję tego, kim jesteś? Stawiamy te pytania, bo odpowiedź nie jest oczywista – choć wydawałoby się inaczej.