Głodnemu kartki żywnościowe na myśli – czyli codzienność PRL-u w (anty)przysłowiowym krzywym zwierciadle

Co antyprzysłowia mogą nam powiedzieć o minionej epoce? Podczas wykładu spróbujemy odpowiedzieć sobie na to pytanie, przyglądając się humorystycznym przeróbkom znanych przysłów, które w czasach PRL-u trafiały na łamy prasy i w nieoczywisty sposób komentowały codzienność. Przykłady takie jak „Co za dużo, to na książeczkę PKO”, „Darowanej »Syrenie « pod maskę nie zaglądaj” czy „Gdzie kucharek sześć, tam stołówka pracownicza” pokazują, jak w krótkiej, dowcipnej formie przemycano odniesienia do realiów gospodarki, motoryzacji i życia społecznego. Antyprzysłowia staną się tu punktem wyjścia do opowieści o języku jako narzędziu reagowania na rzeczywistość – o tym, jak humorystyczne przekształcenia utartych porzekadeł pozwalają uchwycić nastroje, kreatywność i sposoby komentowania świata między wierszami.