Dwie Marie Kazimiery Sobieskie - kochająca babka i posłuszna wnuczka
Po śmierci Jana III Sobieskiego, królowa wdowa Maria Kazimiera wyjechała do Rzymu. Zabrała ze sobą swą najstarszą wnuczkę i imienniczkę, czteroletnią Marię Kazimierę. Babka zadeklarowała, że zajmie się wychowaniem ulubienicy i otoczy ją opieką. U jej boku wnuczka stała się jedną z ważnych postaci wśród rzymskiej arystokracji. Razem odwiedzały kościoły, uczestniczyły w uroczystościach religijnych, chodziły na audiencje do kolejnych papieży, tworzyły teatr domowy. Korespondencja obu kobiet stanowi ciekawe źródło do poznania ich codzienności i łączących je uczuć.
W jaki sposób mówić i pisać o wojnie – perspektywa historyka
Wojna, będąca zjawiskiem destrukcyjnym i pozostawiającym trwałe ślady w pamięci wspólnot, towarzyszy człowiekowi od początku jego dziejów. Ostatnimi czasy przybiera na sile tendencja do eliminowania z przestrzeni akademickiej badań prowadzonych nad tym zagadnieniem. W efekcie powszechne wyobrażenia na ten temat kształtują filmy, zazwyczaj niemające wiele wspólnego z realizmem, jak również twórcy internetowi, prezentujący infantylne treści.
Dwory królowych w późnośredniowiecznej Polsce
Wykład ma na celu przybliżyć słuchaczom życie na dworach królowych w późnośredniowiecznej Polski – jego kształt, codzienność i odświętność, zabawy, uczty, stroje; rolę królowych na dworze, jej najbliższe otoczenie, wpływy, jakie miała, podróże, miejsca pobytu czy formę transportu. Omówimy, jak wyglądały poszczególne ceremoniały dworskie królowej – ślub, koronacja, pochówek.
Uniwersalizm satyry politycznej Jonathana Swifta
Jonathan Swift w „Podróżach Guliwera” krytykuje zachowania współczesnych mu polityków, ośmiesza dwupartyjny system XVIII-wiecznej Anglii leżący u podłoża niekończących się sporów. Waśnie między przedstawicielami wrogich obozów politycznych nierzadko dotyczą błahych problemów. Zderzenie zwalczających się ideologii w rzeczywistym świecie prowadzi do tragicznych w skutkach konfliktów. Czytając Swifta, widzimy spryciarzy i drani, którzy niszczą się nawzajem, ale sami nie angażujemy się w ich konflikt, lecz patrzymy z dystansu i dobrze się bawimy.
Leopold Tyrmand – o stylu bycia „w kontrze”
Wystawa prezentuje Leopolda Tyrmanda przede wszystkim jako wroga komunizmu, który w najtrudniejszych czasach zachował wymagającą odwagi niezależność intelektualną. Wielu odbiorców jego twórczości literackiej przyzwyczaiło się oceniać go przez pryzmat jednego okresu życia, który rozpoczął sukces wydawniczy książki „Zły”. Tymczasem sylwetka ideowa Tyrmanda znacznie wykracza poza szablon „mężczyzny w kolorowych skarpetkach”, jak pisał o nim Tadeusz Konwicki. Ideą nadrzędną był jego nieustępliwy protest przeciwko totalitarnym praktykom ustroju komunistycznego.
Głosy na mandaty – słów kilka o tym, jak liczy się głosy w wyborach
Czy „jedynka” na liście zawsze gwarantuje zdobycie mandatu? Dlaczego warto być ostatnim na liście? Dlaczego kandydat z lepszym wynikiem przegrywa z kandydatem z mniejszym poparciem? W jaki sposób liczy się liczbę zdobytych mandatów w zależności od uzyskanego wyniku wyborczego? Na te pytania znajdziesz odpowiedź podczas wykładu. Poznasz różne metody liczenia głosów, przeliczania na mandaty, a wszystko na konkretnych przykładach z ostatnich wyborów.
Wojsko Polskie w obronie Francji 1939–1940
Po klęsce Polski we wrześniu 1939 roku na terenie sojuszniczej Francji powołany został rząd z gen. Władysławem Sikorskim jako premierem, przystąpiono również do odbudowy Wojska Polskiego.
Dziecko odkrywa, co ziemia ukrywa
Czy w kopalni nadal pracują dzieci? Czy węgiel to skała? Na te i inne pytania odpowiedzą nasi edukatorzy, którzy przybliżą tajniki wiedzy o węglu. Wyjątkowe aktywności pozwolą na odkrycie tajemnic drzemiących w czarnej skale. Dzięki nietuzinkowej edukacyjnej zabawie nie tylko najmłodsi spróbują swoich sił i zmierzą się z górniczymi wyzwaniami. Po skończonej pracy przyjdzie czas sprawdzić swoją wiedzę o podziemnym świecie licznych korytarzy.
Czy Sherlock Holmes był pierwszym popularyzatorem kryminalistyki
W 1893 roku Hans Gross wydał „Podręcznik dla sędziego śledczego jako system kryminalistyki”. Rok ten przyjmuje się w literaturze naukowej za umowny początek kryminalistyki. Był to przełom w historii przestępczości, nowy okres w prowadzonych dochodzeniach. Mniej więcej w tym samym czasie Arthur Conan Doyle stworzył postać Sherlocka Holmesa, najsłynniejszego detektywa w historii literatury. Holmes na kartach powieści i opowiadań nieraz wykazywał ogromną wiedzę z zakresu kryminalistyki.