Spojrzymy na budowaną drogę wodną łączącą Bałtyk z Zalewem Wiślanym i Elblągiem, traktując ją nie jako dzieło i przedmiot sporu osobistości znanych z dzisiejszej sceny medialno-politycznej, ale pomysł, który ma już 450 lat. Wyjaśnimy, na czym polega podejście fronetyczne (phronetic social science) do nowej infrastruktury tzw. megaprojektów.

Czy naprawdę całe nasze życie jest zapisane w genach? Czy możemy z nich odczytać naszą przyszłość? Czy mamy wpływ na nasze losy mimo genów? Czy wiedza o genach to zagrożenie czy błogosławieństwo? Czy genetyka to oręż do walki czy do obrony?

Radioterapia w wysokich dawkach to skuteczna metoda leczenia chorych na nowotwory złośliwe i jest zazwyczaj z onkologią kojarzona. Niskie dawki promieniowania jonizującego mają działanie przeciwzapalne i tę właściwość wykorzystuje się w leczeniu licznych chorób nieonkologicznych, choć to zastosowanie nie jest powszechnie znane. Przykładem takich schorzeń mogą być: łokieć tenisisty, zespół bolesnego barku, ostroga piętowa, choroba Gravesa-Basedowa; a także poważniejsze, jak neuralgia nerwu trójdzielnego, oporne zaburzenia rytmu serca czy zapalenie płuc w przebiegu COVID-19.

Pokażemy węgiel jako element przemysłowego dziedzictwa. Carbosfera przeniesie uczestników Festiwalu głęboko pod ziemię w dwójnasób – dzięki wirtualnej rzeczywistości i… klockom Lego. Wiertnica, spągoładowarka, kombajn chodnikowy oraz wielce widowiskowy kombajn ścianowy wspomagany sekcjami obudowy zmechanizowanej są: wykonane w 100% z klocków, w pełni ruchome, zdalnie sterowane za pomocą tabletów. Nie tylko zobaczycie ten majstersztyk, ale będziecie mogli kierować nimi dzięki aplikacji. Carbosfera to też wirtualna wizyta kilkaset metrów pod ziemią.

Ludzie popełniają błędy. Nie jest jednak dobrze, jeśli błędy popełniają konstruktorzy pojazdów kosmicznych. Dowiemy się, jak kosztowny może być brak jednego znaku w oprogramowaniu rakiety czy z pozoru niewinne wykręcenie kilku śrub. Z humorem popatrzymy na najdziwniejsze pomyłki, jakie zdarzyły się w historii astronautyki.

Pierwszy zbudowany w Polsce instrument kosmiczny miał za zadanie badać aktywność słoneczną. Został wyniesiony rakietą, która tak naprawdę była radzieckim pociskiem przerobionym na rakietę nośną. Instrument poleciał w kosmos w 1970 roku, otwierając tym samym całkiem długą listę misji słonecznych z udziałem polskich heliofizyków i inżynierów. Jako Centrum Badań Kosmicznych PAN bierzemy udział w kilku najbardziej przełomowych misjach solarnych ostatnich i najbliższych lat.

Czarne dziury od dziesięcioleci stanowią zagadkę. Pierwsze koncepcje niezwykle gęstych obiektów – wówczas nazywanych czarnymi gwiazdami – pochodzą już z XVIII wieku. Dokładniej to zjawisko opisał Albert Einstein. Od tego czasu świat naukowy stoi przed wielkim wyzwaniem: czarnych dziur nie da się zobaczyć wprost. Jak wobec tego można je obserwować? Skoro ich nie widać, skąd pewność, że w ogóle istnieją? Powstało wiele narzędzi i eksperymentów teoretycznych, umożliwiających wykrywanie czarnych dziur.