Wystawy

Dzięki wystawie zdjęć wykonanych przez Kosmiczny Teleskop Jamesa Webba (JWST) rozpoczynasz zapierającą dech w piersiach podróż w głąb Wszechświata. Od uruchomienia teleskopu w święta Bożego Narodzenia 2021 roku teleskop uchwycił i przesłał obrazy przedstawiające bogactwo pięknych kosmicznych zjawisk – od fascynujących kształtów odległych galaktyk, po szczegóły gwiezdnych żłobków, gdzie rodzą się nowe gwiazdy. JWST daje nam wgląd w bezkres i złożoność naszego Wszechświata. Teleskop już stał się ikonicznym narzędziem nauki.

Kosmos to nie tylko Wszechświat i odległe galaktyki. To także okruch chleba i ziarenka piasku, plama na obrusie i wskazująca żeglarzom drogę Gwiazda Północna. To skute lodem strzępy dnia, płatki kwiatów i płatki powiek. Kosmos wokół i kosmos w nas zachwyca, niepokoi, zatrzymuje… Naszej podróży przez Kosmos towarzyszą fragmenty z Gombrowicz, nieoczywiste i wyrwane z kontekstu. Posmakujcie ich wraz z obrazami. Może zawiodą Was w zagadkowo bliskie i niespodziewanie odległe rejony.

Cykl ilustracji skoncentrowanych wokół kobiety – bohaterki opowieści o codzienności znajdującej swoje odbicie w emocjach i ciele. Ilustracje to wieloletni, dziejący się wciąż projekt, w którym autorka sięga do emocjonalnych doświadczeń i wystawia na pokaz intymne narracje. Kobieta jest tu postacią czułą na wszelkie mikro- i makrodoznania, dźwięki, słowa, gesty, wydarzenia. Jest polem eksploracji subtelnych napięć jako reakcji na impulsy dochodzące z codzienności.

Celem wystawy jest ukazanie piękna i różnorodności stawonogów lądowych ze szczególnym uwzględnieniem owadów. Wielkoformatowe grafiki przygotowane z wykorzystaniem zarówno mikroskopii świetlnej, jak i skaningowej mikroskopii elektronowej przedstawiają niezwykłe kształty, kolory i struktury, którymi charakteryzują się stawonogi. Wystawa ukazuje często niedoceniane piękno fauny naszego kraju, jak również bogactwo organizmów z najodleglejszych zakątków Ziemi, takich jak: Madagaskar, Borneo oraz Nowa Kaledonia.

Wystawa będzie zróżnicowaną prezentacją prac zrealizowanych w pracowni ceramiki przez studentów i dyplomantów. Znajdą się tam zarówno obiekty czysto rzeźbiarskie stanowiące indywidualną interpretację zadanego tematu, jak i formy użytkowe, wykonane przy zastosowaniu różnych technik pracy w glinie. Dopełnieniem ekspozycji będzie pokaz slajdów dokumentujących proces pracy w glinie.

Na wystawie zaprezentowane zostaną plakaty oraz grafiki wykonane techniką augmented reality (prace zawierające w sobie animacje).

Nasza wystawa porusza tematy dziedzictwa kulturowego miasta Cieszyna, którego częścią jest przepiękna metaloplastyka. Jest to technika tworzenia rzemiosła artystycznego, polegająca na odlewaniu form z metalu. Przemierzając urokliwe ulice tego granicznego miasta, warto zwrócić uwagę na niepozorne detale, dopełniające piękno zabytków. W projekcie wznosimy na piedestał klamki, okratowania, witryny, ogrodzenia czy też balustrady. Zawieszamy oko na drzwiach, oknach, a nawet skrobakach!

Wystawa jest spotkaniem osób twórczych – związanych z fotografią na Uniwersytecie Jana Długosza i ze sztuką pisania na Uniwersytecie Śląskim. Wspólnie – chociaż nie znając się nawzajem – twórcy pracują nad dyptykami tekst + zdjęcie. Prace odbywają się w dwóch trybach:
I. Od tekstów do zdjęć: Osoby uczestniczące w warsztatach prozatorskich UŚ piszą krótkie opowiadania. Studenci fotografii i kreacji przekazu wizualnego na UJD wykonują zdjęcia ilustrujące wylosowane teksty.

Wystawa prezentuje Leopolda Tyrmanda przede wszystkim jako wroga komunizmu, który w najtrudniejszych czasach zachował wymagającą odwagi niezależność intelektualną. Wielu odbiorców jego twórczości literackiej przyzwyczaiło się oceniać go przez pryzmat jednego okresu życia, który rozpoczął sukces wydawniczy książki „Zły”. Tymczasem sylwetka ideowa Tyrmanda znacznie wykracza poza szablon „mężczyzny w kolorowych skarpetkach”, jak pisał o nim Tadeusz Konwicki. Ideą nadrzędną był jego nieustępliwy protest przeciwko totalitarnym praktykom ustroju komunistycznego.

Tematyka wystawy dotyczy tego, co się aktualnie dzieje. Masowe zmechanizowanie świata jest już dawno za nami. Teraz jesteśmy w miejscu, gdzie mechaniczne elementy zmieniają losy ludzi, zwierząt – być może często na lepsze. Jednak już sam organizm jest niesamowitym mechanizmem, ale nadal do końca przez nas niepoznanym. Czy czeka na świat wyjęty z Cyberpunka? Czy człowiek będzie prawdziwym Iron Manem? A może widzicie inne niesamowite połączenia organicznych elementów z tymi industrialnymi?