Warsztaty badawcze dotyczące spacerowania. Ich celem jest zbadanie i porównanie emocjonalnego wymiaru podróżowania po świecie fizycznym (offline) i cyfrowym (online). Skierowane są do osób, które często doświadczają przebodźcowania i trudności ze skupieniem, a także do tych, którzy czują się w pewnym stopniu uzależnieni od bodźców świata online. Badanie polega na kreatywnym budowaniu map spacerowych, które pomogą zwiększyć samoświadomość i uważność podczas przebywania w obu światach.

Nasze stanowisko pokazowe łączy archeologię eksperymentalną z nowoczesnymi technologiami cyfrowymi, umożliwiając odwiedzającym poznanie przeszłości od strony rzemiosła i naukowej analizy znalezisk. W części eksperymentalnej zaprezentujemy ręczne wytwarzanie naczyń glinianych i lampek oliwnych według dawnych wzorców, od formowania gliny po wypał. Uczestnicy będą mogli samodzielnie spróbować swoich sił w lepieniu naczyń, a także sprawdzić, jak wyglądała praca rzemieślnika.

Wikipedia to największa encyklopedia tworzona przez ludzi. ChatGPT jest najpopularniejszym chatbotem opartym na sztucznej inteligencji. Dziś czerpiemy wiedzę z obu miejsc, oba mają swoich zwolenników i krytyków. Ale które z nich jest bardziej wiarygodne? Czy Wikipedia to dziki zachód internetu, gdzie każdy może dopisać, co chce? Czy raczej przeciwnie - ostoja neutralności w świecie zdominowanym przez algorytmy, sztuczną inteligencję i treści tworzone dla zysku? A może ostatnie miejsce na świecie, gdzie ludzie o różnych poglądach rozmawiają ze sobą w kulturalny i merytoryczny sposób?

Czy Rzymianie naprawdę słyszeli, co mówił Cyceron – i czy widzieli, jak to mówił? W badaniach zespołu, którym kieruję, łączymy archeologię, historię i nauki techniczne, takie jak: akustyka, analiza przestrzenna i technologia VR, by odpowiedzieć na to pytanie. Na podstawie wirtualnych rekonstrukcji rzymskich mównic sprawdzamy, ile osób mogło faktycznie usłyszeć przemówienie polityczne w antycznym Rzymie na tyle dobrze, by móc zrozumieć ich treść.

Dźwiękowe widowisko łączące nagrania podwodne z hydrofonu z muzyką generowaną algorytmicznie. Tworzy wciągające środowisko, w którym spotykają się natura i technologia. Praca odsłania ukryte rytmy wody i cyfrowe interpretacje świata przyrody.

Wyjątkowe spotkanie ukazujące świat sztuki z perspektywy osób z dysfunkcją wzroku. Uczestnicy poznają Izabelę Jasińską – artystkę amatorkę, niewidomą od 14. roku życia, oraz Piotra Goniewicza, który stracił wzrok w wieku 36 lat i aktywnie działa na rzecz dostępności kultury. W pierwszej części pani Izabela opowie o swoim sposobie doświadczania rzeczywistości i znaczeniu kultury w życiu osób niewidomych, a następnie wspólnie z pomysłodawcą projektu „Sztuka dotyku” przedstawi jego założenia i efekty. Zaprezentowany zostanie również film Dotyk, ukazujący percepcję widzenia Izy.

Warsztaty arteterapeutyczne dla dzieci w wieku 6–12 lat, które poprzez sztukę uczą się rozpoznawać, nazywać i wyrażać swoje emocje. W bezpiecznej i twórczej atmosferze uczestnicy poznają różne sposoby radzenia sobie z uczuciami, rozwijają empatię oraz budują pewność siebie. Zajęcia łączą elementy plastyki, zabawy i rozmowy, wspierając rozwój emocjonalny i społeczny dzieci w naturalny, przyjazny sposób.

Cykl prac rysunkowych oparty został na analizie otaczającej rzeczywistości i przedstawieniu pejzażu w nietradycyjny sposób. To rozłożenie pejzażu na elementy składowe, jakim są substancje budujące wymiar fizyczno-chemiczny. Od strony wizualnej prace maja charakter konceptualny, a sam układ i prezentacja opierają się na wymiarze symbolicznym, nawiązującym do elementarnej budowy otaczającego nas świata.

Spotkanie Beaty Klyty z Patrykiem Oczko, autorem pierwszej monografii naukowej, która dotyczy działalności Studia Filmów Rysunkowych w Bielsku-Białej. Książka ma również duży potencjał popularyzatorski. Opowiada o fenomenie, z którym na przestrzeni kilkudziesięciu lat zetknęły się w Polsce miliony widzów – w SFR powstały najpopularniejsze produkcje rysunkowe PRL-u, a także ważne filmy artystyczne. Uzyskując atrakcyjną szatę graficzną (znaczną liczbę ilustracji w postaci filmowych kadrów, projektów postaci, scenografii i in.) może stać się pozycją o wysokim potencjale komercyjnym.

Czy kiedykolwiek zastanawiałeś się, jaką maskę nosisz na co dzień? Na naszym stanowisku uczestnicy będą mogli stworzyć własną symboliczną maskę, inspirując się antropologicznym spojrzeniem na rolę jednostki w społeczeństwie. W duchu koncepcji Ervinga Goffmana, traktującej życie społeczne jako teatr, zapraszamy do eksperymentu z tożsamością i społeczną rolą. Uczestnicy wcielą się w twórców masek, które będą odzwierciedleniem tego, jak postrzegają siebie – lub jak są postrzegani przez innych.