„1439. Bitwa pod Grotnikami” – prelekcja wzbogacona prezentacją, jej celem jest zabranie uczestników festiwalu w podróż śladami jednej z mniej znanych, lecz niezwykle istotnych bitew średniowiecznej Polski – starcia pod Grotnikami z 1439 roku.<br>Prowadzący: Jan Sasor (Muzeum Śląskie w Katowicach) i dr hab. Piotr Strzyż, prof. UŁ<br>

Aura zagrożenia, niemożności ucieczki, chaosu, wszechogarniającego zniszczenia to pojęcia popularnie dekodujące słowo „apokalipsa”. Wielość publikacji i artystycznych interpretacji tej rzeczywistości nakręca wokół niej spiralę trudnych emocji, nie pozwalając na przyjęcie żadnej propozycji weryfikacji przekonań. Strach ma wielkie oczy. Okazuje się jednak, że oryginalnie zarówno za pojęciem „apokalipsa”, jak i całą kulturową osnową kryją się zupełnie inne treści i zmiana semantyczna, która nastąpiła najprawdopodobniej wtedy, gdy człowiek zaczął kwestionować elementy swojej tożsamości.

Historia relacji katolicyzmu i demokracji jest pełna zakrętów. Można wyróżnić dwa interesujące obszary badań i dyskusji na ten temat. Jednym jest historia stosunku Kościoła katolickiego do ustrojów demokratycznych, zmieniająca się z biegiem czasu, nacechowana różnymi doświadczeniami i różnymi teoretycznymi koncepcjami. Inny obszar jest zakreślony przez pytanie, na ile sam Kościół może we własnej organizacji władzy szerzej przyjąć mechanizmy demokracji. Tym zagadnieniem, z istoty swojej teologicznym, chcemy się zająć w naszej rozmowie.

Życie człowieka jest pełne obrazów, dźwięków, zapachów i smaków. Zmysłami odbieramy bodźce ze środowiska, doświadczamy, odkrywamy i cieszymy się swoim światem. Czy kiedykolwiek zastanawialiście się, co by było, gdybyście nagle stracili jeden z najważniejszych zmysłów, jakim jest wzrok? To właśnie on dostarcza nam informacji o otaczającym świecie, odzwierciedla rzeczywistość, umożliwia nabywanie i rozwijanie koordynacji wzrokowo-słuchowej, niezbędnej w wykonywaniu czynności dnia codziennego. Pozwala na orientację w terenie w trakcie poruszania się i zapewnia samodzielność.

„Żywe obrazy. Zatrzymane w ruchu” – przygotowane stanowisko będzie prezentacją trzech wybranych i „ożywionych” wizerunków fotograficznych, pochodzących ze zbiorów Muzeum Śląskiego. Dzięki połączeniu dawnych fotografii z nowoczesną technologią AI instalacja zyska charakter interaktywny.<br>Kuratorka: Ewelina Niewiadomska<br>

Warsztaty arteterapeutyczne to spotkania, które wywołują uśmiech, rozwijają pasję, odpowiadają na potrzebę artystycznego rozwoju zarówno dzieci, jak i dorosłych. W warunkach szpitalnych stają się namiastką normalnego dzieciństwa i zapewniają chwilę wytchnienia dla rodziców. Co jednak najważniejsze – podnoszą poziom energii i motywacji do leczenia poprzez podjęcie działań o różnym charakterze: twórczym, poznawczym, intelektualnym i integracyjnym.

Czy miasto może poprawiać nasze zdrowie psychiczne? Jak architektura wpływa na nasze doświadczenia, koncentrację, stres i kreatywność? W trakcie wykładu zaprezentujemy badania z neurourbanistyki oraz efekty prac studentów, którzy przez ostatni semestr badali, jak przestrzeń kształtuje nasze emocje i codzienne doświadczenia. Pokażemy raporty badań, mapy percepcji oraz koncepcje „zdrowych” miejsc w kontekście kampusu Politechniki Śląskiej, zaprojektowane w oparciu o najnowsze badania z neuronauk i psychologii środowiskowej połączonych z architekturą i urbanistyką.

Czy wiesz, że możesz sterować swoim mózgiem niczym kierowca samochodem – przyspieszać koncentrację lub hamować stres? Na naszym stanowisku sprawdzisz to osobiście. Dzięki technologii biofeedback zobaczysz na żywo, jak Twój umysł reaguje na różnorakie bodźce. Spróbujesz go „przestroić” – czy uda Ci się osiągnąć stan relaksu lub laserowego skupienia? Czeka Cię też interaktywny quiz o fascynujących tajemnicach mózgu. Dlaczego ziewanie jest zaraźliwe? Jak zapamiętujemy twarze? Sprawdź swoją wiedzę i odkryj, jak działa Twój mózg.

Jak podbój kosmosu zainspirował architektów, czyli przystępny wykład dla każdej generacji: dzieci, dorosłych i seniorów. Już od zamierzchłych czasów człowiek marzył o wyprawie na Księżyc lub inne planety. Nie było jednak możliwości technicznych, by wznieść się ponad chmury. Najpierw gwałtowny rozwój przemysłu i wynalazki – takie jak silnik parowy, potem spalinowy i jądrowy – umożliwiły wydostanie się poza atmosferę. Naukowcy podejmowali więc próby budowy statków kosmicznych, kolonizowania nowych lądów, budowy na nich baz. Powstały kapsułowe struktury, skafandry i specjalne urządzenia.