Co może łączyć współczesny dyskurs publiczny dotyczący języka śląskiego z toczonymi na przełomie XVIII i XIX w. dyskusjami maskilów o jidysz? Wbrew pozorom zaskakująco dużo. Argumenty podnoszone dziś przeciwko przyznaniu ślōnskij godce statusu języka stanowią niemal lustrzane odbicie zarzutów podnoszonych wówczas przeciwko mame-loszn. Podobnie jak śląski, którego próbuje się redukować do wariantu polszczyzny z silnym wpływami germańskimi, jidysz przedstawiano jako zepsuty niemiecki upstrzony semityzmami.

I am woman, I am fearless, I am sexy, I’m divine – śpiewa Emma Meli w utworze I Am Woman. To nie tylko słowa, ale przede wszystkim przykład budowania świadomej opowieści o sobie, w której kobieta sama definiuje, kim jest. Współczesna popkultura pełna jest takich opowieści – dostarcza ich nie tylko muzyka, ale robią to też filmy, seriale, literatura, social media itd. A jak przedstawiały siebie kobiety żyjące 200 lat temu, które miały do dyspozycji jedynie pióro?